Komünistler nerede? Küba rejiminin en büyük ekonomik dönüşümü karşısında militanların sessizliği

 

Aşağıda anti-komünist bir internet yayın organı olan CiberCuba’da dün (24 Haziran 2026) Iván León imzasıyla yayınlanan bir yazı yer alıyor. 2014 yılında İspanya’da (Valencia) Kübalı anti-komünist sürgünler Luis Flores ve Luis Manuel Mazorra tarafından örgütlenen CiberCuba, Cubadebate web sayfasına alternatif olma iddiasındadır.

Iván León, makalesine oldukça provokatif bir başlıkla başlıyor: “Komünistler nerede”? Küba rejiminin en büyük ekonomik dönüşümü karşısında militanların sessizliği.

Yazısına, “Sosyalizmi savundular, ideolojik olarak kapitalizme karşı savaştılar ve "devrim" adına yapılan fedakarlıkları haklı çıkardılar. Bugün, rejim en büyük liberal reform dalgasını hayata geçirmeye çalışırken, komünistlerin sessizliği itaat, ideolojik inanç ve bir neslin mirası hakkında rahatsız edici soruları gündeme getiriyor” diye devam ediyor.

León, hepimizin kafasını kurcalayan soruları dillendiriyor: “Otuz yıl önce birisi Küba'da özel bankaların kurulmasını önerseydi, muhtemelen kapitalist bir restorasyonu savunmakla suçlanırdı. Eğer devlet şirketlerinin hisselerinin alım satımını, büyük özel işletmelerin genişlemesini veya fiyatların serbestleştirilmesini savunmuş olsaydı, "devrimin" ideolojik düşmanı olarak etiketlenirdi. Eğer ülkenin ayakta kalabilmesi için piyasa mekanizmalarına ihtiyacı olduğunu öne sürseydim, kapitalizmin kötülükleri ve sosyalizmin erdemleri hakkında uzun uzun nutuklar dinlerdim. Günümüzde bu önlemler bizzat rejim tarafından dayatılıyor. Komünistler ise sessiz kalıyor”.

Bu eleştirilere kim ne diyebilir? Hangisi yanlış?

León makalesini şöyle sürdürüyor: “Ulusal Meclis yakın zamanda, özel finans kuruluşları, anonim şirketler, yabancı yatırımların genişletilmesi, küçük ve orta ölçekli işletmelerin esnekleştirilmesi ve on yıllarca resmi propaganda tarafından piyasa mantığıyla ilişkilendirilen diğer mekanizmaları içeren 176 ekonomik dönüşümü onayladı. Öne çıkan şey sadece reformların içeriği değil. Dikkat çeken şey, nesiller boyunca tam tersini savunma misyonunu üstlenmiş olan saflar içinde ideolojik bir tartışmanın görünür olmamasıdır”.

Biz de böyle düşünmüyor muyuz? Küba Komünist Partisi içinde bu reformlardan haz etmeyenler olduğunu biliyoruz, fakat neden kimse ağzını açmıyor? Parti disiplini mi? Eğer bu reformların Küba’da kapitalizmin restorasyonuna yol açacağına inanıyorlarsa, “parti disiplini” uğruna buna sessiz mi kalacaklar? Bu arada Meclis’te reform paketinin “oy birliği” ile geçtiğini de unutmayalım. Özel bankalara, sermayeyi devletle eşit aktörler olarak gören anlayışa bugün karşı çıkılmayacaksa, ne zaman karşı çıkılacak?

León kışkırtıcı sorularına devam ediyor:

“Eğer bu reformlar gerekliyse, neden daha önce uygulanmadı? Eğer piyasa ekonomisi ülkeyi kurtarmak için gerekli araçları içeriyorsa, neden on yıllarca bu ekonomi kınandı? Eğer özel yatırım artık stratejik bir zorunluluksa, yıllarca pazarlık konusu olmayan ilkeler ne olacak”?

Son sorusu ise gerçekten çok can acıtıcı: “Eğer 67 yıl iktidarda kaldıktan sonra, meşruiyetlerini üzerine inşa ettikleri ekonomik ve ideolojik temelleri değiştirenler, Küba devriminin ta kendisiyseler, hayatlarının önemli bir bölümünü onları savunmaya adayanlar ne düşünecek”?

Buradaki “hayatlarının önemli bir bölümünü onları savunmaya adayanlar” arasında ben de varım, biz de varız. Canımız çok yanıyor. Berlin Duvarı yıkılırken, Kremlin’den bayrak indirilirken yaşadıklarımızı bir kez daha yaşıyor olmanın acısını çekiyoruz.